کشمکش دوگانه توسعه و هزینه‌هایش

در روزهای گذشته شاهد برخورد گزینشی برخی‌ها با موضوعات زیست محیطی و مسکوت گذاشتن مسائل مشابه چنین موضوع مهمی بودیم و چنانکه گفته شد، موضوع این یادداشت نیست اما به یاد داشته باشیم که عسلویه شدن هزینه دارد!
سامی شهبازی*
توسعه در همه ابعادش دارای هزینه‌هایی است و توسعه اقتصادی نیز از این قاعده مستثنی نیست. طرح‌های بزرگ با سرمایه‌گذاری‌های کلان دولتی، خصوصی و خارجی براساس مزایای نسبی مناطق مختلف اجرا می‌شوند و تولید ثروت و اشتغال می‌کنند ولی از سوی دیگر ممکن است آلودگی‌هایی نیز ایجاد کرده و یا با قلع و قمع منابع طبیعی به محیط زیست آسیب بزنند!
کارخانه اسیدسولفوریک ایوان، سیمان کارزان، لرزه نگاری گنجوان، پتروشیمی ایلام و پالایشگاه گاز از مهم‌ترین صنایعی هستند که در این روزها با حجم شدید انتقادات روبه‌رو هستند؛ صنایعی که مردم چشم به ارزآوری و اشتغال و بهبود معیشت از قِبل آنها را دارند، این روزها توسط برخی‌ها به چالش کشیده شده‌اند.
موضوع این یادداشت واکاوی علل و انگیزه‌های ورود برخی‌ها به مسائل مهم در برخی ایام نیست! بلکه از منظری دیگر به اشتراک‌گذاری یک دغدغه شباهت دارد.
ایلام، در یک توپوگرافی سخت گرفتار طبیعت خویش بوده است، در طول سالیان طولانی خبرنگاری و مشاهده‌گری، به یاد دارم که یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های ما و مردم و اغلب مسئولین، خروج ایلام از بن‌بست جغرافیایی بود. هزینه این مطالبه توسعه جاده بود و توسعه جاده در استانی کوهستانی با جنگل‌های زیبایش، قطعاً قطع تعدادی از درختان، عوض کردن اکوسیستم و از بین رفتن محیط زیست گیاهی و جانوری در طول این توسعه بود.
همان موقع نیز این دوگانه کشمکش‌زا بین توسعه و خروج ایلام از بن‌بست جغرافیایی و هزینه‌های این توسعه مطرح بود و به حق هم هست چرا که هر طرح بزرگ باید پیوست‌های زیست محیطی و اجتماعی را نیز در نظر بگیرد.
در روزهای گذشته شاهد برخورد گزینشی برخی‌ها با موضوعات زیست محیطی و مسکوت گذاشتن مسائل مشابه چنین موضوع مهمی بودیم و چنانکه گفته شد، موضوع این یادداشت نیست اما به یاد داشته باشیم که عسلویه شدن هزینه دارد!
 پتروشیمی هلیلان، پتروشیمی مهران، پتروشیمی دهلران، فاز دوم پالایشگاه گاز ایلام و از همه مهم‌تر پارک پلی پروپیلن، اگر همه اینها راه بیفتند، اشتغال خوب و درآمد بالا نصیب استان می‌شود ولی هزینه‌های خاص خودش را نیز دارد که باید هم از آن‌ها مطالبه کرد و هم به آن‌ها فرصت داد.
سیزدهمین الفین کشور که در ایلام با انواع تحریم‌ها و ناملایمات و صرف 19 سال زمان به مرحله بهره‌برداری رسیده است، نیازمند حمایت و صبوری بیشتری است و با این همه مطالبه‌گری‌ها باید سر جای خودش باشد.
صنایع بزرگ استان نیز که در استان ایلام جانمایی شده‌اند باید بدانند که از اولین تا آخرین پیچ صنایع بزرگ‌شان متعلق به تمام مردم استان ایلام است و اگر در این استان آمده‌اند به خاطر ظرفیت‌های عظیم خدادادی این استان است و اگر اشتغالی ایجاد کرده‌اند و به جوانان دیارمان حقوقی پرداخت می‌کنند، نباید کمترین عوارض ناشی از هزینه‌های توسعه صنعتی ایلام گریبانگیر آنها شود و باید پیوست‌های زیست محیطی در عالی‌ترین درجه رعایت شود، مسئولیت اجتماعی باید تمام و کمال در قبال این مردم بزرگ پرداخت و انجام شود، گردش مالی و مالیات‌های آنها باید از استان‌های دیگر به داخل استان ایلام منتقل شود و رویه شفافیت اخبار طبق معمول در پیش گرفته و اقدامات خود را به صورت رسمی در اختیار رسانه های رسمی بگذارند تا فضای نقادی اجتماعی و اقتصادی آلوده به رفتارهای بخشی‌نگرانه و مطامع قبیله‌گرایانه و کسانی که در ارکان تصمیم‌سازی دنبال عزل و نصب‌ها هستند؛ مبتلا نشود.
*خبرنگار
نظرات ارسال نظر