این دولت منحوس!

فراموش کرده‌اند که دولت پاک‌دستان چگونه قبح بسیاری از ناهنجاری‌ها و بی‌قانونی‌ها و هتک حرمت‌ها را از بین برد و چشم در چشم مردم به آنان چه دروغ‌ها که نگفت و ….
رضا رستمی*
با علنی شدن ورود ویروس کرونا به کشور و به تبع آن افزایش تصاعدی تعداد مبتلایان به آن، موجی از انواع و اقسام خبر و تحلیل و تفسیر نیز وارد فضای عمومی و رسانه‌ای کشور شد.
برخی در تلاش برای آگاه‌سازی جامعه، عده‌ای در پی اطلاع‌رسانی و اخبار و پاره‌ای نیز طبق معمول، شمشیر انتقام از نیام کشیده و هر کار و برنامه‌ای که در این مدت در کشور اجرا شده را ناقص و ابتر و … دانسته و انگار همه باید تابع محض و بی چون و چرای آنان باشند.
خود را تافته جدابافته و رویین‌تنان عالم و آدم دانسته و به راحتی این حق را به خود می‌دهند که حتی در تخصصی‌ترین امور پزشکی هم نظر داده و نسخه بپیچند.
و این دردی است که سال‌های سال است این ملک و ملت را گرفتار نموده و این عزیزان هم الی ماشاءالله اشتهای سیری‌ناپذیری دارند و ظاهراً قرار نیست از اسب چموش لجاجت و یک‌دندگی لختی پایین بیایند و سری در عالم واقعیت چرخانده و ببینند که کجای این معادله هزار مجهولی ایستاده‌اند.
از دیدگاه این بزرگواران، این دولت، منحوس است و باید به هر بهانه‌ای نحوست آن را به عالم و آدم جار زد، بر این باورند که تنها وظیفه و رسالت آنان مخالفت با دولت است و نباید کوچکترین فرصت را در تخریب و تحدید آن از دست داد.
عالمان دهری هستند که امکان هیچ اشتباه و قصوری را برای خود نه تنها متصور نمی‌دانند که در مقابل کوچکترین نقدی زبان به تهمت و افترا و تحقیر نیز می‌گشایند، همه چیز را می‌دانند از علم و سیاست تا بازار و مدیریت و نسخه‌هایشان همیشه باید عملی شود وگرنه زمین و زمان را به هم می‌دوزند.
خدا نکند کسی از جان خود سیر شده و سوالی از اینان بپرسد که پس این همه علم و تجربه و تخصص و دانشمند و جامعه‌شناس و مدیر و … چه کاره‌اند و همانا با هزار تهمت و انگ مواجه شده و ….
معلوم نیست جامعه تا کی باید تاوان چنین رفتارهایی را پرداخت کند؟ امنیت و سلامت روح و روان جامعه تا کی باید ملعبه دست این رویین‌تنان تمامیت‌خواه شود؟
نکته جالب این است که این بزرگواران اگر بنا به هر دلیلی اظهارنظر درباره موضوعی را از دست بدهند انگار ثلمه‌ای عظیم به جهان اسلام وارد شده و دنبال بهانه‌ای می‌گردند تا نظر حکیمانه خود را عنوان کنند.
به شدت و با اعتماد به نفسی عجیب عملکردها را به دو دسته کاملاً جدای دولت و نظام تقسیم‌بندی می‌کنند و انگار دولت مستقر و افراد و مسئولانی که در آن مشغول هستند به ناگاه و از کره‌ای دیگر وارد شده و سکان امور را در دست گرفته‌اند.
شرایط موجود کشور و انواع و اقسام فشارها و تحریم‌های موجود را نادیده گرفته و کاملاً اتفاقی هم یادشان رفته است که زمانی ما نفت را بشکه‌ای ۱۵۰ دلار هم می‌فروختیم، جنگ واقعی اقتصادی موجود را (فارغ از علل و عوامل آن…) نمی‌بینند و ظاهراً فقط وظیفه دارند که سینه چاک کرده و بانگ برآورند که نظام، همه دشمنان را منکوب کرده است و این دولت است که مرتکب انواع خیانت و جنایت و …. می‌شود.
اصلاً هم به یاد نمی‌آورند که معجزه هزاره سوم که خود از سینه‌چاکان آن بودند چه بلاهایی که بر سر این ملک و ملت نیاورد، فراموش کرده‌اند که دولت پاک‌دستان چگونه قبح بسیاری از ناهنجاری‌ها و بی‌قانونی‌ها و هتک حرمت‌ها را از بین برد و چشم در چشم مردم به آنان چه دروغ‌ها که نگفت و ….
البته که اینها و صدها مورد دیگر از دولت قبل و سکوت‌هایی که در مقابل آنها انجام شد هیچگاه به معنای تطهیر دولت کنونی نیست و هیچگاه منکر برخی ایرادات بر عملکرد دولت مسقر نیستیم اما می‌گوییم یک رسانه‌ای و خبرنگار و یا تحلیل‌گری که شرایط موجود را درک نکرده و بین صفر و صد هیچ عدد و رقمی را قایل نباشد چه اصولگرا باشد چه اصلاح‌طلب و یا میانه‌رو و … راه را به خطا رفته و تنها به یاس و ناامیدی و سرخوردگی مردم دامن خواهد زد.
بدون شک از چنین نمدی هیچگاه کلاهی نصیب نخواهند برد بلکه از سر گشاد سرنایی دمیده‌اند که صدای آمریکا و بی‌بی‌سی و ایران اینترنشنال میلیاردها دلار هزینه کرده‌اند تا صدای آن را به گوش تک‌تک جامعه برسانند.
*فعال رسانه‌ای
نظرات ارسال نظر