مجلس انقلابی و آغازی بر روزمرگی

مجلس یازدهم و هیئت رییسه آن در ابتدایی‌ترین وظیفه خود که انتخاب و چینش ترکیب اعضای کمسیون‌های تخصصی است عاجز مانده و با گذشت سه ماه از آغاز کار خود هنوز ترکیب برخی کمسیون‌های تخصصی آن به حد نصاب لازم نرسیده است.
جمشیدى محسن*
در حالی سه ماه از آغاز فعالیت مجلس یازدهم می‌گذرد که مردم نه تنها هیچ گونه حرکت مثبت و قابل ذکری مشاهده ننموده، بلکه برعکس اوضاع بسیار پیچیده‌تر و وخیم‌تر از گذشته نیز شده است.
هر چند در آغاز سخن ذکر این نکته لازم و ضروری است که علاوه بر مدت زمان کوتاه سپری شده نمی‌توان قضاوت صرف در مورد عملکرد چهار ساله این مجلس نمود، بلکه بیشتر نمایندگان وارد شده به بهارستان از نیروهای جوان و تازه‌کار بوده و برای بار اول است که وارد مجلس شده‌اند، پس نمی‌توان انتظار شق‌القمر از این تازه واردان را داشت چون هنوز به قوانین داخلی و آیین‌نامه‌ها تسلط کافی نداشته و در حال یادگیری امور می‌باشند.
علاوه بر اینها هنوز دور دوم انتخابات نیز به سرانجام خویش نرسیده و چند حوزه‌ی انتخابیه در کشور وکیلان خود را روانه‌ی قوه‌ی قانون‌گذاری کشور نکرده‌اند تا ترکیب نمایندگان قوه مقننه کامل شده و با فراغ بیشتری به رتق و فتق امور جاریه بپردازند اما اگر مسایل طرح شده در آغاز سخن را نیز در نظر بگیریم باز زمان سپری شده می‌توانست معیار سنجش مناسبی برای عملکرد بهارستان‌نشینان باشد..
مجلس یازدهم و هیئت رییسه آن در ابتدایی‌ترین وظیفه خود که انتخاب و چینش ترکیب اعضای کمسیون‌های تخصصی است عاجز مانده و با گذشت سه ماه از آغاز کار خود هنوز ترکیب برخی کمسیون‌های تخصصی آن به حد نصاب لازم نرسیده است.
یکی از مهمترین وظایف نمایندگی، عضویت در کمسیون‌های تخصصی مجلس است که با نگاهی اجمالی به ترکیب کمسیون‌های تخصصی مجلس یازدهم به عمق فاجعه پی خواهید برد، البته مجالس گذشته نیز از این قاعده مستثنی نبوده‌اند چرا که بایستی نماینده راه‌یافته به مجلس که این همه هزینه مادی و معنوی و اجتماعی برای نظام دارد به کمیسیونی که تخصص و تبحر لازم در آن را دارد راه نیافته و ترکیب کمسیون‌ها با لابی‌گری و دوست و آشنابازی چیده شود و اینجاست که باید پرسید نقش هیئت رییسه و نظارت آنان بر آیین‌نامه‌های داخلی کجاست؟ واقعاً خنده‌آور است وقتی که می‌شنویم در این مجلس کمیسیون حقوقی و قضایی که یکی از بازوان و ارکان قوه قانون‌گذاری کشور است در بین بیش از دویست نماینده فعلی فقط هفت نفر متقاضی ورود به کمیسیون را دارد تا جایی که مجلس در جلسه شانزدهم شهریور خود مجبور بود بیش از یک ساعت از وقت خود را به اصلاح قانون داخلی کمیسیون‌ها اختصاص دهد تا حداقل کمیسیون حقوقی و قضایی بتواند جلسات خود را برگزار نماید.
کمیسیون‌های دیگر از جمله کمیسیون امنیت ملّی و سیاست خارجی که بیشترین متقاضی ورود را داشته یا کمیسیون برنامه و بودجه و یا کمیسیون انرژی که نمایندگان برای ورود به آنها صف می‌کشند و لابی‌گری می‌کنند چه جذبه‌ای داشته‌اند که نماینده برای ورود به آنها سر و دست می‌شکنند؟ آیا برای سفرهای خارجی و حق ماموریت‌های آن است که نماینده را مجاب و یا برای فشار بیشتر بر ارکان اجرایی و یا برای فخرفروشی و نام پرطمطراق کمسیون امنیت و امثالهم است؟ یا بایستی ایراد را بر شورای محترم نگهبان گرفت که از بین دویست و نود نماینده مجلس نتوانسته حداقل بیست نفر از متخصصین حقوقی و قضایی را تایید صلاحیت نماید تا در آغاز فعالیت مجلس این طور یکی از مهمترین کمیسیون‌های تخصصی آن لنگ نماند.
هر چند به گفته‌ی یکی از نمایندگان همین مجلس، در جلسه‌ی علنی اخیر بیش از بیست نفر از نمایندگان سابقه‌ی قضاوت و ریاست بر دادگستری را دارند.، پس با احتساب این مطلب نیروی متخصص وجود داشته اما به درستی مدیریت و راهبری نشده است که ضعف عمده این مسائل متوجه هیئت رییسه مجلس است که تمامی اعضای آن، مجالس گذشته را به اموری چون ضعف نظارتی و دخالت بی جا در امور اجرایی، محافظه‌کاری بیش از حد، عدم تخصص، وکیل‌الدوله بودن و لابی‌گری با دولت متهم می‌کردند ولی خود در همین مدت کوتاه از همان مجالس پیشی گرفته و داد نمایندگان تازه کار نیز درآمده است.
برخی از نمایندگان نیز در نطق‌ها و تذکرات خود طوری از کلمات پرطمطراق و پوپولیستی استفاده می‌کنند که انگار مردم اولین بار است این حرف‌ها را می‌شوند غافل از اینکه گوش توده مردم از این افاضات پر زرق و برق پر بوده و حوصله شنیدن دیگر نیست.
مدت مدیدی است که همه‌ی نمایندگان و یا حتی دست‌اندرکاران دولت موجود یک رویه‌ی غلط را بدعت‌گذاری نموده‌اند که هر جا تریبونی دستشان می‌افتد شروع به طرح مسأله و پرسش می‌نمایند، انگار بایستی جواب سوالات آنان را نیز توده‌ی مردم بدهند غافل از اینکه مردم، آنها را وکیل خود در امور جامعه قرار داده‌اند تا جواب سوالات بی‌پاسخ خود را بیابند.
آقا و خانم نماینده در مدت سه ماه که از آغاز به کار مجلس گذشته است کدام طرح را به مجلس آورده‌اید؟ شماها که مدعی هستید دولت وقت، امور را رها نموده و دنبال وقت‌گذرای است و از آوردن لایحه برای حل مشکلات عاجز است بسم الله، چرا خود دست به کار نمی‌شوید؟ آیا وضعیت معیشتی مردم، بیکاری و افسردگی جوانان تحصیل کرده، وضعیت اسفناک اقتصادی، بازار پرآشوب خودرو و سکه، بازار مسکن، پایین آمدن ارزش پول ملی و قیمت سر به فلک کشیده‌ی ارز خارجی و دلار، پایین آمدن اعتماد عمومی و سرمایه‌های اجتماعی، فسادهای علنی موجود در برخی وزارتخانه‌ها و هزاران هزار مشکل دیگر را نمی‌بینید؟ طرح سوال از وزیر و استیضاح را برای کی گذاشته‌اید؟ اگر چشم بر روی آنها بسته‌اید که حاشا به غیرتتان ولی اگر می‌خواهید به وظیفه‌ی قانونی خود عمل نمایید بسم الله، اینها تنها تعدادی از هزاران مطالبه‌ی عمومی است.
نماینده بایستی به جای سیاسی‌کاری و پیشبرد اهداف خود به وظیفه‌ی قانونی و ذاتی خویش عمل نماید نه شب و روز فکر و ذکرش ایجاد فراکسیون باشد.
به گفته‌ی یکی از اعضای هیئت رییسه مجلس، تاکنون درخواست تشکیل بیش از نود و دو فراکسیون به هیات رییسه تقدیم شده است در صورتی که هر نماینده می‌تواند در پنج فراکسیون عضو باشد! 
نماینده‌ی محترم، حل مشکلات مردمی با تشکیل فراکسیون میسر نمی‌شود، شما در همان کمیسیون تخصصی که عضو هستید و تخصص و تبحر دارید بهتر می‌توانید وظایف ذاتی خود را به سرانجام مقصود برسانید هر چند تشکیل فراکسیون‌های مختلف همیشه وجود داشته و نفی نمی‌شود و برای پیشبرد امور لازم است اما تا حدودی باعث می‌شود که نماینده از وظیفه‌ی اصلی خود دور باشد.

*پژوهشگر سیاسی، دکتری علوم سیاسی
نظرات ارسال نظر