یار بودیم؛ بار نباشیم!

البته که در پاره ای موارد و رفتارها حتما ایرادهایی وجود دارد که باید مرتفع گردند اما ایجاد هیاهو برای مشوش نمودن ذهن مردمانی که نیاز اصلی امروزشان آرامش است حتما کار درستی نخواهد بود و قطعا ما را به نتیجه معقول و منطقی نخواهد رساند.
رضا رستمی*
شیوع گسترده ویروس کرونا در سطح کشور و جهان نگرانی‌های زیادی را ایجاد نموده است.
آثار و تبعات این بیماری آن چنان وسیع و سریع در حال خودنمایی است که برخی از چهره‌های مرجع جهان، معادلات موجود و پیش روی را به دوران قبل و بعد از کرونا تقسیم‌بندی می‌کنند.
در چنین شرایطی طبیعتاً دولت‌ها به عنوان تنها مرجع رسیدگی و برنامه‌ریزی و اجرایی می‌توانند در راستای مهار، کنترل و درمان این ویروس و بیماری اقدامات لازم را انجام داده و مردم را به همراهی بیشتر خود ترغیب نمایند.
فرهنگ برخورد با چنین مواردی در سطح عمومی جوامع حتماً می‌تواند تأثیر اصلی را در پیشبرد اهداف و برنامه‌های اعلامی دولت‌ها ایفا کند.
به هر میزان که مردم در عرصه‌های عمومی، میزان مشارکت فعال و بالایی داشته باشند علاوه بر کمک به دولت برای مهار چنین بحران‌هایی؛ عملاً سلامت خود و دیگران را نیز تضمین نموده و از آسیب‌های احتمالی و پیش‌بینی شده خواهند کاست.
رسانه‌های جمعی به واسطه مرجعیتی که در افکار عمومی دارند یکی از ارکان مهم این مشارکت و البته نحوه آن هستند، در واقع اصحاب رسانه در شرایط کنونی رسالتی بسیار مهم بر عهده دارند.
تاکنون البته می‌شود گفت که نمره‌ای قابل قبول هم دریافت کرده‌اند، هم در حوزه آگاهی‌بخشی و هشدارهای پیشگیرانه کوشا بوده‌اند و هم مطالبات و کمبودها و نیازها را فریاد زده‌اند.
در این فضا و جوی که فراوانی خبرهای بد و آمارهای رو به افرایش تعداد مبتلایان بر جامعه حاکم کرده است انتظار تامل و تعمق بیشتر از اهالی رسانه نمی‌تواند توقعی بی‌جا باشد.
اینکه برخی از ما همه دیدگاه‌ها و نظرات خود را درست و کامل بدانیم و بر اجرای آنها بدون در نظر گرفتن ابعاد گسترده و مختلف آن اصرار بورزیم شاید نه تنها گره‌گشا نباشد بلکه بر انبوه مشکلات نیز بیافزاید.
اعمال قرنطینه کامل و بستن راه‌های ارتباطی شهری و بین شهری حتماً هم ضوابط خاصی دارد و هم شرایط ویژه‌ای را می‌طلبد که یقیناً با وضع موجود در کشور همخوانی نداشته است، اگر چنین شرایطی بنا به هر دلیلی حاکم نشده است قرار نیست همه خدمات و کارهای انجام شده و یا برنامه‌های در دست اجرای کنونی را نادیده گرفته و یا زیر سوال ببریم.
گشتن در شهر و خیابان و کوچه و یافتن پلاک ماشینی که متعلق به حوزه انتظامی استان نیست و انتشار گسترده آن در فضای مجازی با عناوین شبهه‌انگیز و غیرواقعی اصلاً کار یک رسانه حرفه‌ای نیست، در حالی که همه می‌دانند سال‌های سال است که اینگونه تقسیمات در حوزه مالکیت (حداقل خودروها) دیگر محلی از اعراب ندارد یا بدون در نظر گرفتن چارچوب‌های قانونی دادستان را توصیه کنیم که دستور رییس جمهور را وتو کند و ...
این‌گونه رفتار کردن و فضا را مبهم و غبارآلود نشان دادن هیچ کمکی به بهبود اوضاع نمی‌کند.
وقتی که در سطح ملی ستادی به نام فرماندهی مبارزه با کرونا تشکیل شده و بالاترین مقامات اجرایی و سیاسی و امنیتی و قضایی کشور در آن حضور داشته و تصمیم می‌گیرند طبیعتاً نباید با رفتارهای احساسی که حتماً هم از سر دلسوزی هستند وقفه‌ای در اجرای برنامه‌ها ایجاد نمود.
به نظر اکنون همه باید به این ستاد و برنامه‌های اعلامی آن اعتماد کرد و همگام با آن پیش رفت.
البته که در پاره‌ای موارد و رفتارها حتماً ایرادهایی وجود دارد که باید مرتفع گردند اما ایجاد هیاهو برای مشوش نمودن ذهن مردمانی که نیاز اصلی امروزشان آرامش است حتماً کار درستی نخواهد بود و قطعاً ما را به نتیجه معقول و منطقی نخواهد رساند.
*مدیر مسئول نشریه مانشت
نظرات ارسال نظر