و حالا سُرم و ماسک

این روزها هم می‌گذرند و فراموش می‌شوند اما بی‌شک مردمان سرزمین مقدسم هیچ‌گاه تلاش‌های بی‌وقفه و ایثارهای شما تلاشگران عرصه‌ی درمان را فراموش نخواهند کرد.
حسام مرادنژادی*
ایران هم عجب تاریخ غریب و آشنایی دارد!! هرچه زمان به جلو می‌رود همه چیز آشناتر می‌شود، باز هم همان اتفاقات، همان مردم و همان سرانجام...
آخر مگر می‌شود این همه شباهت؟!
از قرن‌ها پیش بنویسم که زمان هجوم بیگانگان بود یا از چند دهه پیش زمان جنگ تحمیلی یا از حالا بنویسم که زمان جنگ با کروناست/! اصل موضوع تغییر نکرده و فقط نقش‌ها عوض شده‌اند، در زمان هجوم بیگانگان سربازان پارسی، در زمان دفاع مقدس پدرانمان و حال کادر درمان ما کفن‌پوشان در خط مقدم هستند، آن زمان‌ها وسیله دفاع تیر و نیزه بود، بعد توپ و تانک شد، و حالا سُرم و ماسک.
می‌بینید در اصلش تغییری مشاهده نمی‌شود؟!
این سناریوی تکراری، خوبی‌های خاص خودش را هم دارد، هر نسل به وضوح می‌فهمد در چه کشوری زندگی می‌کند و هموطن چه کسانی هست، وقتی این را می‌فهمد حسابی کیف می‌کند و تمام قد به ایرانی بودنش می‌بالد.
انصافاً حق هم دارد!
مگر می‌شود با تمام وجودش به خود نبالد که در خاکی زندگی می‌کند که این چنین شیرزنان و دلاورمردانی در هوای آن نفس می‌کشند؟ فرشتگانی که اوج سال‌های جوانی خود را با فشار کنکور و دروس سنگین دانشگاهی سپری کردند و حالا که زحماتشان به بار نشسته و وقت بهره‌برداری است، کرونا با تمام ادا و اطوارش می‌آید!
این مهمان مزاحم با خودش می‌خواهد بگوید شما که واحدهای دانشگاهی‌تان را پاس کرده‌اید، ببینم در ترم جدیدی که ارائه واحدهایش با من است چه می‌کنید؟! که از همان لحظه‌های اول قوت گرفتنش در کشور با این صحنه مواجه شد که پهلوانان جان بر کف کادر درمان، بدون هیچ چشمداشتی دلیرانه سنگر مقامت را رها نمی‌کنند و این چنین با صبر و فداکاری واحدهای شجاعت و ایثار را با نمره‌ی الف پاس می‌کنند و کرونا را شرمسار از واحدهای ارائه کرده‌اش می‌کنند.
دیدید گفتم ایران چه تاریخ غریب و آشنایی دارد، دقت زیادی لازم نیست تا نقش‌های جدید را که سرنوشت در قصه‌ی تکراری‌اش نوشته است بفهمیم.
کادر درمان همان سربازان حال ما هستند که شبانه‌روز در حال مبارزه با کرونا، درمان و ویزیت مراجعه‌کنندگان هستند.
بیمارستان‌ها نیز همان سنگرهای دفاع هستند که در آن سربازان سلامت وطن با حب به کشور و مردم، مرگ و کرونا را به بازی می‌گیرند.
آری این چنین است!
این روزها هم می‌گذرند و فراموش می‌شوند اما بی‌شک مردمان سرزمین مقدسم هیچ‌گاه تلاش‌های بی‌وقفه و ایثارهای شما تلاشگران عرصه‌ی درمان را فراموش نخواهند کرد و تا ابد هرگاه کسی از واژه‌ی کادر درمان یادی کند اولین چیزی که در ذهن همگان تداعی می‌شود، ایثار و از خودگذشتگی برای ایجاد سلامت همنوعان است.
*مشاور جوان رئیس دانشگاه علوم پزشکی ایلام
نظرات ارسال نظر