به احترام رضا رستمی و قلمی که غلاف کرده است؛
عرصه خالیست چنان شامگه بعداز کوچ...
این یک واقعیت است که؛ نویسندگان و مدیران مطبوعاتی که مقبولیت عام و کارنامه درخشانی دارند، دیگر متعلق به خود نیستند و باید به عنوان چشم عقاب روزنامهنگاری و اطلاعرسانی، پیوسته در متن جامعه باشند و در بزنگاه تصمیمگیریهای اجتماعی و فرهنگی، مردم را مدد نمایند....
