به بهانه روز خبرنگار؛

 جز احسنت از ایشان نشد بهره‌ام/باران تبریک و چتر حمایتی که نیست

مدیران و مسئولان ارشد،خبرنگاران و روزنامه‌نگاران را به عنوان مصداق واقعی رکن چهارم دموکراسی باور کنند. و از تمهید هر گونه محدودیت و محرومیت برای آنان قویاً پرهیز نمایند تا به یُمن اطلاع‌رسانی واقعی، توسعه فرهنگی و رسانه‌ای امکان‌پذیر شود.
خداداد ابراهیمی*
هر ساله مرداد ماه که از راه می‌رسد پیام‌های تبریک روز خبرنگار از سوی مسئولان ارشد کشوری و استانی، داغ‌تر از مرداد، در صفحات خبرگزاری‌ها و فضای مجازی منتشر می‌شود.
این پیام‌ها، تقریبا مشابه و با ادبیات کلیشه‌ای، و کلیدواژه‌های ۱۷ مرداد، شهید محمودصارمی، خبرنگار و رسانه درسطح گسترده‌ای، فهرست شده و انتشار می‌یابد. نکته تلخ ماجرا آنجاست؛ این پیام‌ها که به همت روابط‌ عمومی‌های تلاشگر تنظیم می‌شوند، برخی مسئولان و مدیران کل دوایر دولتی حتی یک بار هم آن‌ها را مرور نکرده‌اند.
ضمن قدردانی و حق‌شناسی از روابط عمومی‌های زحمتکش و مدیران محترم امضاء کننده این پیام‌ها، اثر معنوی این تبریک‌ها بر کسی پوشیده نیست اما‌ به نظر می‌رسد وقت آن رسیده که استانداران و مدیران از این روند تکراری عدول کرده و تکریم خبرنگاران را با رویکردی بنیادی، اثرگذار و امیدبخش پیگیری نمایند. نکوداشت سالانه‌ خبرنگاران حرفه‌ای و جربان‌ساز و نیز توجه ویژه به ثبات شغلی و تقویت اقتصاد اصحاب رسانه به شکل جدی و پایدار، موضوعات و مطالبات اساسی خبرنگاران است که ضرورت دارد در آستانه روزخبرنگار، در دستور کار دولت و مجلس قرار گرفته و به آن اهتمام شود‌. وگرنه وقتی برای تکریم جایگاه خبرنگاران و ارتقای شغلی و معیشت آنان، کاری زیربنایی انجام نشده، تحسین و مرحبا گفتن خشک و خالی چه سود؟!‌ 
که در این راستا باید گفت؛ "جز احسنت از ایشان نشد بهره‌ام..."
باور کنید فرهنگ‌سازی، مداومت مسئولانه در سپهر رسانه و ایفای نقش سازنده و موثر خبرنگاران و روزنامه‌نگاران در توسعه فرهنگی و اجتماعی، از بیهوده‌ کاری برخی وزیران و مسئولان، برای کشور ارزنده‌تر و سازنده‌تر است. لذا بایسته است متولیان رسانه‌ای و فرهنگی کشور، به حرفه شریف خبرنگاری، نگاهی ژرف و جامع الاطراف داشته باشند و با تصویب قوانین حمایتی و تامین امنیت شغلی و معیشت پایدار آنان، جامعه اطلاع رسانی را تکریم نمایند. 
نگارنده پیشنهاد می‌کند؛ به میمنت روز خبرنگار، دولت موارد مطروحه زیر را پیگیری کرده و جامه عمل بپوشاند؛
۱) از آنجا که حرفه‌ی خبرنگاری از مشاغل سخت و زبان آور به شمار می‌آید و خبرنگاران در تمام فراز و فرودهای جامعه‌ حضوری ملموس و مخاطره‌آمیز دارند، دولت و مجلس باید امنیت حرفه‌ای و معیشتی آنان را به نحو جدی و قانونمند تامین کنند. چرا که این موضوع، دغدغه دائمی و نگرانی همیشگی آنان بوده است‌ لذا یک بار برای همیشه این نگرانی‌ها باید خاتمه یابد.
۲) تجربه نشان داده که رسانه‌های وابسته همواره از حمایت‌های فراگیری برخوردار بوده‌اند و بین رسانه‌های دولتی و رسانه‌های مستقل، تبعیضی فاحش حاکم بوده است. اینجاست که ضرورت دارد مجلس با مصوبه‌ای قانونی، دولت را موظف کند با نگاهی عادلانه، همه اهالی رسانه، به یک میزان از حمایت‌های دولتیان برخوردار شوند.
۳) اطلاع‌رسانی شفاف و افشای جسورانه پشت پرده‌ها، هرگز به مذاق قدرت خوش نیامده است. از این رو خبرنگاران مردمی و متهور بارها باشکایت وزیران، استانداران و مدیران، یا زندانی شده‌اند و یا روزهای دلهره‌آوری را در راهروهای دادگاه‌ها سپری کرده‌اند. بهتر است دولت طی یک بخشنامه از مدیران خود بخواهد شکایت از خبرنگاران را پس بگیرند. تا گردش آزاد اطلاعات و اطلاع‌رسانی شفاف در جامعه، مانع رشد مفاسد مالی، اخلاقی و رانت‌خواری شود.
۴) مدیران و مسئولان ارشد، خبرنگاران و روزنامه نگاران را به عنوان مصداق واقعی رکن چهارم دموکراسی باور کنند. و از تمهید هر گونه محدودیت و محرومیت برای آنان قویاً پرهیز نمایند تا به یُمن اطلاع‌رسانی واقعی، توسعه فرهنگی و رسانه‌ای امکان‌پذیر شود.
۵)انتخاب خبرنگار نمونه سال در مرحله شهرستان، استان و کشوری، مطالبه‌ای مغفول است که پس از سالیان متمادی، هنوز ابتر مانده است. انتخاب خبرنگار نمونه با تعیین شاخص‌های حرفه‌ای، تجربی و علمی همانند سایر‌مشاغل (معلم نمونه، کارگر نمونه و ...)‌ به تقویت انگیزه شغلی خبرنگاران، ارتقای کیفی تولید محتواهای رسانه‌ای و رقابت سالم و سازنده بین اصحاب رسانه منجر خواهد شد. که ضرورت دارد صنوف مطبوعاتی با همکاری معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سازوکار این مهم را تمهید و اجرایی کنند.
*روزنامه‌نگار
نظرات ارسال نظر