علی احمدیان‌پور*
با آغاز فصل تابستان و تعطیلی مدارس، هزاران نوجوان و جوان ایلامی وارد دوره‌ای از فراغت می‌شوند که می‌تواند به فرصتی ارزشمند برای رشد جسمی، اجتماعی و فرهنگی آنان تبدیل شود؛ اما این فرصت زمانی به نتیجه مطلوب می‌رسد که زیرساخت‌های لازم برای بهره‌گیری از آن فراهم باشد. یکی از مهم‌ترین این زیرساخت‌ها، توسعه و دسترسی عادلانه به اماکن و فضاهای ورزشی در سراسر استان است.
استان ایلام با وجود برخورداری از استعدادهای فراوان ورزشی در رشته‌های مختلف، همچنان در بسیاری از مناطق با کمبود فضاهای ورزشی استاندارد مواجه است. این مسئله به‌ویژه در فصل تابستان نمود بیشتری پیدا می‌کند؛ زمانی که مدارس تعطیل می‌شوند و بخش قابل توجهی از نوجوانان و جوانان اوقات فراغت خود را بدون برنامه مشخص سپری می‌کنند. در چنین شرایطی، نبود سالن‌های ورزشی، زمین‌های چمن، مجموعه‌های روباز و فضاهای تفریحی ورزشی می‌تواند زمینه‌ساز گرایش جوانان به کم‌تحرکی، انزوای اجتماعی و حتی برخی آسیب‌های اجتماعی شود.
واقعیت این است که ورزش تنها یک فعالیت تفریحی نیست؛ بلکه سرمایه‌گذاری برای سلامت جسم و روان جامعه محسوب می‌شود. مسئولان حوزه ورزش نیز بارها بر نقش توسعه زیرساخت‌های ورزشی در افزایش نشاط اجتماعی و کاهش آسیب‌های اجتماعی تأکید کرده‌اند. در استان ایلام نیز توسعه ورزش همگانی و افزایش مشارکت مردم در فعالیت‌های ورزشی از اهداف اصلی حوزه ورزش عنوان شده است.
تابستان در استان ایلام ویژگی خاص دیگری نیز دارد؛ گرمای هوا در بسیاری از شهرستان‌ها، به‌ویژه مناطق گرمسیری، امکان فعالیت ورزشی در فضاهای باز را در ساعات طولانی روز محدود می‌کند. این شرایط ضرورت احداث و تجهیز سالن‌های سرپوشیده، مجموعه‌های چندمنظوره و فضاهای ورزشی مجهز به سیستم‌های سرمایشی مناسب را دوچندان می‌سازد. هنوز در برخی شهرستان‌ها و مناطق روستایی کمبود جدی فضاهای ورزشی وجود دارد و مسئولان نیز به این مسئله اذعان کرده‌اند.
نکته مهم دیگر، عدالت ورزشی است. توسعه اماکن ورزشی نباید صرفاً به مرکز استان محدود شود. نوجوانان و جوانان در شهرستان‌ها، بخش‌ها و روستاهای دورافتاده نیز به همان اندازه حق برخورداری از امکانات ورزشی را دارند. تجربه نشان داده هر جا زمین چمن، سالن ورزشی یا خانه ورزش روستایی ایجاد شده، استقبال جوانان چشمگیر بوده و شور و نشاط اجتماعی افزایش یافته است.
امروز توسعه اماکن ورزشی دیگر یک مطالبه صرفاً ورزشی نیست؛ بلکه یک ضرورت اجتماعی، فرهنگی و حتی اقتصادی است. هزینه‌ای که برای ساخت و تجهیز فضاهای ورزشی صرف می‌شود، در حقیقت سرمایه‌گذاری برای کاهش هزینه‌های درمان، ارتقای سلامت عمومی، افزایش نشاط اجتماعی و تربیت نسلی سالم‌تر است. کارشناسان حوزه ورزش نیز معتقدند که گسترش ورزش همگانی و افزایش تحرک جامعه، بازگشت سرمایه‌ای چندبرابری برای کشور به همراه خواهد داشت.
اگر می‌خواهیم تابستان برای نوجوانان و جوانان ایلامی فصل شکوفایی استعدادها باشد نه فصل اتلاف فرصت‌ها، باید توسعه زیرساخت‌های ورزشی را به یکی از اولویت‌های اصلی برنامه‌ریزی استان تبدیل کنیم. آینده هر جامعه‌ای در دستان جوانان آن است و هیچ سرمایه‌گذاری‌ای سودمندتر از سرمایه‌گذاری برای سلامت، نشاط و پویایی نسل جوان نخواهد بود.
*کارشناس تربیت بدنی